De laatste getuige (boekrecensie)

‘De laatste getuige’ is het verhaal van de vierennegentigjarige Wim Aloserij, opgetekend door Frank Krake. Wim overleefde tijdens de Tweede Wereldoorlog drie concentratiekampen en een grote scheepsramp. Voor het eerst doet hij zijn hele verhaal.

Wim is twintig als hij in 1943, liggend op het dak van een trein, de verplichte Arbeitseinsatz in Duitsland ontvlucht. Het lukt hem om onder te duiken, maar als hij uiteindelijk toch wordt opgepakt, wordt hij naar Kamp Amersfoort en vervolgens naar de Duitse concentratiekampen Husum en Neuengamme gestuurd. Hier wordt hij met onmenselijke wreedheden op de proef gesteld en meer dan eens lijkt zijn einde nabij. Als de oorlog dan eindelijk bijna op haar eind lijkt, belandt Wim op een cruiseschip, dat door een fout van de RAF wordt gebombardeerd. Als één van de weinigen overleeft Wim ook deze ramp.

frankkrakewimaloserij

Frank Krake brengt dit zeer indrukwekkende en aangrijpende verhaal op zo’n manier, dat het bijna is alsof het een fictieve vertelling betreft. Meerdere keren moest ik mezelf tijdens het lezen er aan herinneren dat dit waargebeurd is. Dat mensen echt zo wreed tegen elkaar waren – en nog steeds kunnen zijn. Ondanks het feit dat je als lezer weet hoe de oorlog eindigt en dat Wim Aloserij het overleeft, weet Krake de details zo levendig te schetsen, dat je soms vreest voor het leven van de hoofdpersoon en alle mensen die hij tijdens zijn beproevingen ontmoet.

De tekst wordt veelvuldig afgewisseld met foto’s, tekeningen en kopieën van documenten, zodat dit boek meer is dan alleen een verhaal. Het is een naslagwerk, een museum aan informatie. Mensen krijgen een gezicht en gebouwen een beeld. De vele afbeeldingen maken het verhaal nóg realistischer en brengen de waarheid dichter bij dan ooit voor iedereen die er niet bij was.
Het geheel is ontzettend helder en overzichtelijk geschreven en er wordt niet teveel afgedwaald naar bijzaken. De extra informatie is precies genoeg om het verhaal in perspectief te plaatsen.

Direct in het begin wordt duidelijk dat Wim een ‘goede jongen’ is, pienter en met het hart op de juiste plaats. We maken kennis met hem als hij – nog voor de oorlog – opgroeit bij zijn moeder, stiefvader en halfbroertje. De ervaringen met zijn dronken stiefvader leggen de basis voor zijn inzicht in wanneer hij zich beter op de achtergrond kan houden en om altijd alert te zijn, wat hem later tijdens de oorlog meerdere malen van pas komt.

Persoonlijk houd ik niet van non-fictie en al helemaal niet van oorlogsboeken, maar toen ik deze voorbij zag komen, wist ik dat dit boek anders zou zijn. ‘De laatste getuige’ laat je ademloos achter en doet je beseffen hoe blij wij mogen zijn met onze vrijheid.
Na het lezen van dit boek kan ik niet anders dan diep, diep respect hebben voor Wim Aloserij om alles wat hij heeft doorstaan en Frank Krake voor het zo respectvol en beeldend opschrijven van deze overleveringen.
Of je nu van non-fictie houdt of niet, of je nu geïnteresseerd bent in de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog of niet… ‘De laatste getuige’ is zo’n boek dat iedereen gelezen zou moeten hebben.

Voor het recensie-exemplaar dank ik van harte Uitgeverij Achtbaan en Samenlezenisleuker voor het ter beschikking stellen.
Frank Krake en Wim Aloserij dank ik uit de grond van mijn hart voor het vertellen van dit verhaal en het signeren van het boek.

cover-3d-de-laatste-getuige-Cap-klein

Auteur: Frank Krake
Uitgever: Uitgeverij Achtbaan
ISBN: 9789082476415
Verschenen: april 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s