Personal space

Als ik ergens blij van word, dan is het wel van een dagje pretpark. De attracties, de sfeer, de gezellige muziek die overal klinkt; ik hou ervan. Het enige dat mijn humeur op zo’n dag kan verpesten (met uitzondering van het gejengel van mijn eigen kind, als die even niet op haar wenken bediend wordt) is als er iemand in een wachtrij in mijn personal space gaat staan.

Begrijp me niet verkeerd; ik heb in mijn hoofd geen denkbeeldige cirkel om mezelf heen getekend waar niemand in mag komen, maar als degene achter me het presteert om met elke stap die ik zet tegen me aan te botsen of zo’n beetje in me te gaan staan, word ik daar best een beetje kriegel van.

Eind februari van dit jaar ‘deden’ we een paar dagen Disneyland Parijs. Dat was precies in het koudste weekend sinds de ijstijd, maar ondanks dat, was het best gezellig. Dat wil zeggen; nadat ik op de eerste dag uit wanhoop een hele foute gebreide Mickey Mouse wintermuts voor mezelf heb gekocht zodat mijn oren er niet af zouden vriezen. Zo één die ik de rest van mijn leven waarschijnlijk nooit meer ga dragen.

Terug naar de personal space.
We stonden in de rij voor Big Thunder Mountain en de wachttijd was ongeveer drie kwartier. Achter ons stond een jong stelletje. Hij zo’n typische gladde jongen met een pot gel in zijn haar, bomberjack met bontkraagje en een schoudertasje (sorry; man purse). Zijn vriendin een knappe Française met een wit bontjasje dat tot net boven haar navel kwam en een minirokje dat meer op een riem leek. Voor de mensen die in plaatjes denken: je kon nog net haar tampontouwtje niet zien. Ik kreeg het al ijskoud als ik alleen al naar haar keek, maar ik kan me voorstellen dat mensen die er van houden het er juist warm van zouden krijgen.
Die dame stond dus de hele tijd klem tegen mijn rug aan. En niet zo’n klein beetje, maar echt als een baby in een draagdoek. Dat gevoel.
Als ik een man was geweest had ik er waarschijnlijk minder problemen mee gehad, maar na een tijdje werd het behoorlijk irritant. Elke keer als ik een stap naar voren deed, deed zij er twee en klom ze weer zowat op mijn rug. Ik verwachte min of meer dat ze elk moment haar hoofd op mijn schouder zou leggen.

Nadat ik een paar keer geïrriteerd om had gekeken en terug had geduwd, snapte ze de hint nog niet. Uiteindelijk heb ik de rugtas met eten en drinken (we blijven Hollanders) maar overgenomen van mijn man en die om mijn rug gehangen, waarbij ik wild zwaaide met het rode gevaarte. Dat leek heel even te werken, totdat ze waarschijnlijk besloot dat de rugtas haar nieuwe grote liefde was. Ondertussen stond mijn man het allemaal lachend te bekijken, terwijl ik steeds nijdiger werd. Op dat moment vervloekte ik mezelf dat ik op de middelbare school niet beter mijn best had gedaan met Franse les, want me omdraaien, met mijn handen wapperen en ‘KSSSST’ roepen, vond ik ook weer zoiets.

De rij schoof traag vooruit en toen we eindelijk in een bocht stonden waar iets meer ruimte was tussen de houten balken die ons in het gareel moesten houden, zag ik mijn kans. Ik pakte mijn man bij zijn arm en trok hem in een vloeiende beweging op mijn plek.
Zo. Nu mocht hij even met een vreemde vrouw kroelen, want ik had er schoon genoeg van.
Ergens verwachtte ik dat zij nu een stapje terug zou doen. Of dat haar vriend jaloers zou worden en haar naar achteren zou trekken. Het tegendeel was waar.
Als een spinnende kat vleide ze zich tegen Henk aan (ik noem mijn man en dochter op mijn site standaard ‘Henk’ en ‘Truus’) en bleef daar de rest van de wachtrij hangen.
In het begin vond hij het allemaal best grappig, maar na een tijdje kreeg ook Henk last van plaatsvervangende schaamte en nam de rugtas maar weer van mij over. Niet om de galante man uit te hangen, maar om het tikkende tampontouwtje tegen zijn been op afstand te houden.

Nadat hij een paar keer per-ongeluk-expres op haar tenen was gaan staan door tijdens het opschuiven in de rij abrupt stil te blijven staan, dachten we even dat ze de hint ein-de-lijk begreep. In plaats daarvan was het op dat moment onze beurt om in het karretje te stappen.

Je kunt het natuurlijk ook van de positieve kant bekijken; we hebben ons in elk geval niet verveeld in die rij. Maar toch vraag ik me af wat er mis is met dat soort mensen, want dit overkomt mij (ons) best vaak. Niet alleen in pretparken, maar bijvoorbeeld ook in de rij van de kassa. En dat brengt me dan weer op de vraag of ik de enige ben die hier last van heeft, of dat dit een veelvoorkomend dingetje is? Ik bedoel; zo onweerstaanbaar ben ik volgens mij nou ook weer niet…

Ik kan me zomaar voorstellen dat mensen die geen besef hebben van personal space, een bepaald gen missen. Waarschijnlijk is dat hetzelfde missende gen dat ervoor zorgt dat mensen pal na een roltrap of draaideur stil blijven staan, of hun winkelwagentje midden in het gangpad van de supermarkt parkeren om aan de andere kant van de winkel even iets te pakken, of op hun dooie gemakkie met zestig kilometer per uur de invoegstrook afrijden terwijl het verkeer op de snelweg minimaal honderdtwintig rijdt.
Ik stel voor dat dáár eens onderzoek naar gedaan wordt en dat er een oplossing voor komt. Desnoods met een beetje genetische manipulatie als dat nodig is. Dat zou namelijk een hoop frustratie schelen, in elk geval bij mij.

Tot die tijd bind ik wel gewoon de hoepel van Truus vast om mijn middel. En mocht je me tegenkomen in de rij bij de kassa of in de wachtrij in een pretpark en je ziet me met mijn handen wapperen en heel hard ‘KSSSSST!’ tegen iemand roepen, dan is het weer zover…

5 gedachtes over “Personal space

  1. Ik heb jarenlang heel goed opgelet in de Franse lessen, maar de termen die bij deze (pijnlijk ongemakkelijke) beschrijving in me opkomen kwamen helaas niet aan bod. “Voulez vous coucher avec moi?” had de klus wellicht nog kunnen klaren.. bedenk ik me nu 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s